Czy mnie rozpoznasz z daleka
w brylantowych wstążkach
dosięgam równoleżniki twoich ust
słońce ogromna wisząca pomarańcza zalewa
mi skórę dotykam cię
używam ale tylko niewielkich słów
byś uwierzył naiwnie w latawce nad głową
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
1 sviraj:
W piekne slowa ubralas wiersz,niezwykle lirycznie i poetycznie.Obrazy promieniuja cieplem,poczulam zapach pomaranczy na skorze.Buziaki
15 lutego 2008 07:19
Anielović pisze...
tak mnie pochwaliłaś że az promienieję przespaceruję sie do kuchni i wycisnę pomarańczę dla ochłody :)
15 lutego 2008 13:31
Anielović pisze...
cmok cmok:)
15 lutego 2008 13:32
alma i omega pisze...
Co tam chwalenie ,po tym wierszu ,dupke zachcia�o mi si� w piaseczku pogrza� ,a tu dupka przymarz�a hihihi
21 lutego 2008 14:08
Anielović pisze...
Już dawno chciałam do Ciebie zaglądnąć , bo obrosłam futrem jak niedźwiedź , ale mój komp coś złapał
znaczy Ty wpadaj i pogrzej się u nas mprzewidują 15 stopni na plusie w przyszłym tygodniu.
23 lutego 2008 11:43
alma i omega pisze...
I gdzie to ciep�o?- abuuuuuu...
26 marca 2008 16:44
alma i omega pisze...
Gdzie się szwędasz
28 lutego 2010 05:56
Prześlij komentarz
Nowszy post Starszy post Strona główna
Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)
Prześlij komentarz