Słowa biegną i gubią się i wracają

To było jak sen.
Wypchany walizkami pociąg na Sycylię.
W powietrzu zapach Dolce Vita a wszystko ukryte pod czarnymi okularami
od GianFranco Ferre.Wszędzie moźna dostrzec cień mahoniu.Starszy pan
ma w butonierce chustkę jak liść sałaty.Co chwilę przegryza cykorię.
Opalony Południowiec ogląda fotografię kobiety,mówi ,źe jest cudzoziemką.
Ktoś pyta czy na stałe. Ktoś nic nie mówi, patrzy w okno.
W tle słychać Naked City The Sicilian Clan.
Słowa biegną i gubią się i wracają i wraca pytanie.
Dwie dziewczyny wyglądają jak anioły z kościoła.
Smukłe,mają głęboko ciemne oczy, poruszają się lekko, a na biodrach zwiewne
noszą sukienki.Wracają do nadmorskiego miasteczka , które pali ostre słońce.
W tym słońcu dojrzewają jak oliwki.
Światło wcześniej rozproszone , teraz skupia się tylko na nich.
Dziewczyna Anioł miękko spływa z fotela jak w obrazie,
w rzymiankach i pulowerze z rozpuszczonymi włosami powtarza
-Lubię ją.Moją piosenkę.Lubię miętę.
Od razu polewam sobie głowę.
Odchodzę na stronę, C.C. częstuje mnie papierosem, zaciągam się,
ma takie zgrabne kolana , że poszłabym za nimi po wszystkich
uliczkach,kościołach i knajpkach.
C.C. bosą stopę opiera o drzwi przedziału.
-Co robisz tu ,w tym śpiącym pociągu ? -wypuszcza dym w okno.
(Sprawdzam w słowniku) -Jadę do miasta uśpionego dookoła zielono turkusową laguną.
-Dziwne,źe takie miejsca przyciągają ludzi-uśmiecha się. -Cierpisz na bezsenność?
(Wyrzucam słownik za okno) -Raczej to coś dziedzicznego.
Za oknem ciągną się całe połacie wypalonej słońcem ziemi.
C.C. odwraca głowę od słońca-Nie mogę patrzeć na te czarne kikuty słoneczników!